Jordan Wolfson's Animatronic Sculpture "Female Figure" - 01. Analysis pt 2 - Vikeloudas Vasileios

Jordan Wolfson_Animatronic sculpture, Maroukian Alin

Beckett_TheLostOnes, 141103, Nikoli

                                                                                                                                                       

              

Βιβλιογραφία

1. Maurice Merleau - Ponty, Το σώμα ως αντικείμενο και η μηχανιστική φυσιολογία, από το βιβλίο Τα Όρια του Σώματος, Διεπιστημονικές Προσεγγίσεις, επιμέλειας Δήμητρας Μακρυνιώτη, Εκδόσεις Νήσος, Αθήνα, 2004

2. Michel Foucault, Πολιτική Οικονομία του σώματος, ό.π.

3. David Addyman, Phenomenology "less the rosy hue": Beckett and the Philosophy of Place, Indiana University Press

141103_gounta_chenyu

Kafka_The Burrow,141103,Kalaitzis

Abbot_Flatland,141103,Panousi

Perec_Spieces of Spaces, 141103, Chiotelli

The Library of Babel 3/11/14 Varalis Aggelos

Διάγραμμα κτιρίου

Διάγραμμα κτιρίου

Abbot_Flatland. Τσομπόλης Λεωνίδας. 03 Νοεμβρίου 2014

                                                 

Ugo Rondinone_If there were anywhere but desert,141103,Karatzovali

Ανάλυση-Επαναπροσδιορισμός προσέγγισης χαρακτήρων

Αφαιρώντας, τα όποια αλληγορικά στοιχεία ή μια γενικότερη ερμηνεία ή ακόμα και διάφορες γενικεύσεις περί μοναξιάς και αλλοτρίωσης, επιδιώκεται μια προσπάθεια δημιουργίας ενός χώρου δράσης για τους χαρακτήρες. Δεν ενδιαφέρει το φύλο τους ή από που προέρχονται αλλά ότι δείχνουν να έχουν ανάγκη από ηρεμία και ξεκούραση. Ακόμη ότι θέλουν να βρίσκονται μαζί στον ίδιο χώρο αλλά να έχουν και τη δυνατότητα της απομόνωσης. Ακόμη το ότι δεν αλληλεπιδρούν με το κοινό, δείχνει ότι ίσως δεν θέλουν/επιδιώκουν την  επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο. Στόχος, λοιπόν είναι η δημιουργία ενός χώρου-σκηνικού, που να ικανοποιεί αυτές τις ανάγκες. Πιθανώς, ένα είδος καταφύγιου στο οποίο θα μπορούν  να ηρεμήσουν και να ξεκουραστούν. Ιδιαίτερη σημασία θα δοθεί στα φυσικά στοιχεία που (σύμφωνα με προσωπική μου γνώμη), μπορούν να δημιουργήσουν αυτά τα συναισθήματα χαλάρωσης και ηρεμίας. Οι κλόουν , (πλην των κλόουν που δρουν στο δρόμο), όταν εργάζονται βρίσκονται συνήθως σε χώρους με τεχνητό φωτισμό,που είναι απαραίτητος για τη διεκπαιραίωση των παραστάσεων). Αντίθετα, στο χώρο που θα τοποθετηθούν οι χαρακτήρες, επιδιώκεται η έμφαση στο φυσικό φωτισμό, ως στοιχείο επαφής με το περιβάλλον. Οι χαρακτήρες του έργου, δεν δείχνουν να έχουν κάποια διάθεση για επικοινωνία, επομένως στο χώρο δράσης τους- καταφύγιο- θα επιδιωχθεί να υπάρχουν και κάποιοι πιο ιδιωτικοί χώροι, όπου ο κάθε χαρακτήρας μπορεί να απομονωθεί και να ηρεμήσει. Ακόμη, το στοιχείο του νερού πιθανώς να βοηθά στη δημιουργία χώρου χαλάρωσης και ηρεμίας. Επιδιώκεται, δηλαδή ένας χώρος όπου οι χαρακτήρες θα ηρεμήσουν, θα χαλαρώσουν και θα απομονωθούν από τον πραγματικό κόσμο. Ένας τρόπος είναι ο επαναπροσδιορισμός της σχέσης τους με το φυσικό κόσμο και περιβάλλον. Το καταφύγιο, τοποθετείται στη φύση,χωρίς να ενδιαφέρει η συγκεκριμένη τοποθεσία ή οι γεωγραφικές συντεταγμένες, μα μόνο η απουσία κάθε στοιχείου από τον πραγματικό κόσμο καθώς και ο ίδιος ο κόσμος. Η επιλογή της λέξης καταφύγιο, δεν έχει να κάνει με χώρους αναψυχής που έχουμε συνηθίσει ή με άλλης μορφής καταφύγια. Δίνεται αυτή η ονομασία γιατί οι ήρωες "καταφεύγουν'' σε αυτό το χώρο για ηρεμία και χαλάρωση.

TIED_UP, 141103, Merkouri

Kafka_the burrow, 141103, papakonstantinou

Έχοντας βγάλει το Πλάσμα από το λαγούμι του και δίνοντάς του τα αρχικά ερεθίσματα, τώρα θεωρώ ότι δεν μπορώ να τον αφήσω άμεσα εκτεθειμένο στην κοινωνική επαφή, αφού αυτό είναι πιθανό να έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ψυχολογική του κατάσταση. Ένα ον το οποίο για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν κοινωνικοποιείται, δεν είναι επιθυμητό να έρθει απότομα σε επαφή και τριβή  με άλλα όντα, αφού το πιο πιθανό είναι να τρομάξει και να κλειστεί ακόμη περισσότερο στον εαυτό του και στο «λαγούμι» του.

Αρχικά, προκειμένου η επαφή του με τον κόσμο να γίνει πιο ομαλή, του δίνω τη δυνατότητα να «ξεχωρίσει» τα αντιληπτικά του μέσα και να τα χρησιμοποιήσει όπως αυτόν τον εξυπηρετούν. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, σε κάποιες στιγμές απλά να ακούει τις συζητήσεις των όντων ή μόνο να τους βλέπει, χωρίς τη δυνατότητα ακοής, ώστε να δίνει έμφαση κάθε φορά σε αυτά που θέλει και να προσαρμόζεται με πολύ ομαλό τρόπο στις νέες του συνθήκες.

 Επιπλέον, του δίνω την ευκαιρία να ανακαλύψει τα υπόλοιπα όντα αλλά και τον κόσμο στον οποίο ζουν, δίνοντάς του το προνόμιο της αορατότητας. Αυτό μπορεί να το επιτυγχάνει κάθε φορά με το φαινόμενο της προσαρμοστικότητας, όπως ο κινέζος καλλιτέχνης Liu Bolin ο οποίος αφομοιώνεται με το εκάστωτε περιβάλλον βάφοντας τον εαυτό του. http://www.kleinsungallery.com/artist/liu_bolin/works/

Με το εφόδιο της αορατότητας, το Πλάσμα θα έχει το προνόμιο να βλέπει και να παρατηρεί τα όντα, τις σχέσεις που αναπτύσσουν μεταξύ τους, καθώς και τη σχέση τους με τα άψυχα πράγματα, με τα δικά τους «λαγούμια», χωρίς όμως να γίνεται αντιληπτός, κάτι που σίγουρα το επιθυμεί.

Με αυτόν τον τρόπο, μου γεννήθηκαν σκέψεις για ορισμένα «φίλτρα» που χρησιμοποιούμε στην αρχιτεκτονική με την ευρύτερη έννοιά της, τα οποία μας χρησιμεύουν να φιλτράρουμε αυτά τα οποία βλέπουμε, και το οποίο το επιδιώκουμε με σκοπούς ιδεολογικούς, ηθικούς, θρησκευτικούς ή και απλά λειτουργικούς. Ένα τέτοιο παράδειγμα φίλτρου είναι τα ημιδιάτρητα  αραβουργήματα στα αντίστοιχα παράθυρα, από τα οποία μπαίνει το απαραίτητο φως, και ο χρήστης έχει την επιθυμητή εποπτεία χωρίς να τον βλέπουν. Κάτι παρόμοιο συναντάμε και στα παραδοσιακά κτίρια με ξυλόπηκτες κατασκευές στον όροφο, όπου δίνουν τη δυνατότητα ύπαρξης του σαχνισιού, της προεξοχής τμήματος του ορόφου, το οποίο -πέρα από τις άλλες χρήσεις του- εξυπηρετεί  τον έλεγχο της εισόδου του κτιρίου, αποτελώντας με αυτόν τον τρόπο ένα ακόμη φίλτρο.

Κάπου εδώ μου έρχεται σαν αναφορά το τηλεσκόπιο, κάτι το οποίο ανέκαθεν το χρησιμοποίησε ο άνθρωπος σαν φίλτρο, αφού συλλέγει πληροφορίες χωρίς να γίνεται εύκολα αντιληπτός. Τέλος, ο άνθρωπος έχει πάντα την ανάγκη της εξομολόγησης, και αισθάνεται πιο άνετα να μιλάει χωρίς να τον βλέπουνε, για αυτό και στην εξομολόγηση των καθολικών χριστιανών χρησιμοποιείται και πάλι ημιδιάτρητο φίλτρο.

Όλα αυτά τα φίλτρα και οι δυνατότητες που δίνω στο Πλάσμα μου ώστε να εξερευνήσει ανενόχλητος τον κόσμος στον οποίο θα ενταχθεί, θα με βοηθήσουν στο να ξετυλίξω το «αίνιγμα» σχετικά με το πώς θα είναι το καινούριο του «κτίσμα». Υπάρχουν πολλές συγκεχυμένες σκέψεις, οι οποίες όμως καταλήγουν όλες σε ένα συμπέρασμα: όπως και να είναι το καινούριο «κτίσμα» πρέπει να περιλαμβάνει και έναν κλειστό-ερημητικό  χώρο στον οποίο θα καταφεύγει το Πλάσμα τις στιγμές που θα νιώθει περισσότερο την ανάγκη να θυμηθεί κάποια από τα παλιά του ψυχολογικά χαρακτηριστικά… Η καθημερινή τριβή με τα άλλα όντα θα τον ωθήσουν σε στιγμές αναζήτησης ενός καταφύγιου... Το οποίο θα πρέπει να βρίσκεται απλόχερα μέσα στο ίδιο του το κτίσμα, αφού κάθε ον έχει την φυσιολογική ανάγκη για λίγες στιγμές μοναξιάς.

Tschumi _ Architecture and Disjunction _ Presentation

Flatland_Abbott,141103,seitanidou

Πηγή αποσπάσματος http://www.greekarchitects.gr/gr/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%83%CE%B7/%CE%B7-%CE%B3%CE%B7-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%80%CE%B5%CE%B4%CE%B7-id100

141103, Albani, Perec_Species of Spaces

Conversation Piece V,lousi,141103